Opel - Historia i dziedzictwo Opla

Historia i dziedzictwo Opla

Historia i doświadczenie ponad 110 lat innowacji wyznacza drogę rozwoju kolejnych, najnowszych modeli. Oto fascynująca podróż w czasie.

Cofnij czas!

Opel Rekord D – milioner ma 40 lat

2012-02-14

  • Ten popularny model średniej klasy zadebiutował w 1972 roku
  • Pierwszy osobowy Opel z silnikiem diesla 2,1 l o mocy 60 KM
  • Ekskluzywny, sportowy model Commodore B z silnikiem 6-cylindrowym
Aktualności Opla - Opel Rekord D

Rüsselsheim. Czterdzieści lat temu nowy Opel Rekord był na ustach wszystkich. Najnowsza generacja popularnych pojazdów średniej klasy z Rüsselsheim została zaprezentowana mediom w styczniu 1972 roku. Samochód wyróżniał się zaawansowanymi rozwiązaniami technicznymi, funkcjonalnością oraz elegancką stylistyką i był tradycyjnie dla Opla dostępny w bogatej gamie wersji. Oprócz 4- lub 2-drzwiowego sedana klienci mogli wybrać sportowe coupé, 3- lub 5-drzwiowe kombi oraz 3-drzwiową wersję van.

Oferta obejmowała silniki benzynowe o pojemności 1,7 i 1,9 l wykorzystywane już w poprzednim modelu,
o mocach 66, 83 lub 97 KM. A w 1973 r. dołączyła do nich jednostka wysokoprężna. Rekord 2100 D był pierwszym modelem osobowym Opla wyposażonym w silnik diesla – 4-cylindrowy, o pojemności 2,1 litra i mocy 60 KM.

Wiosną 1972 roku zadebiutowała na rynku jego ekskluzywna i sportowa wersja, model Commodore B. Druga generacja oferowana była jedynie jako sedan i coupé z mocnymi silnikami 6-cylindrowymi. Podstawowy,
o pojemności 2,5 l rozwijał 115 KM, a wersja GS 130 KM. We wrześniu 1972 dołączyła topowa wersja Commodore GS/E, wyposażona w 2,8-litrowy silnik z wtryskiem benzyny o mocy 160 KM. Z silnikiem pochodzącym z większych modeli Diplomat i Admiral, GS/E zacierał granicę pomiędzy klasą średnią i premium. Tak jak ich poprzednicy, Rekord D i Commodore B zyskały wielką popularność – do końca produkcji w roku 1977 sprzedano prawie 1,2 mln egzemplarzy.

Aktualności Opla - Opel Rekord D

Nowa generacja

Rekord D miał trudne zadanie, gdyż jego poprzednik, wprowadzony w roku 1966, był pierwszym Oplem, który osiągnął wynik ponad 1,2 mln sprzedanych egzemplarzy. Poza tym, jego bardziej ekskluzywna wersja, Commodore A, znalazła 150 tys. nabywców. W styczniu 1972 roku, po trzech i pół roku przygotowań nowa generacja Rekorda ujrzała światło dzienne. W odróżnieniu od Rekorda C i jego „amerykańskiego” nadwozia, inspirowanego kształtem butelki coca-coli, z „wcięciem w talii” przed słupkami C, nowy model czerpał z europejskiego wzornictwa. Czyste, funkcjonalne linie, proste powierzchnie i duże okna oraz nisko poprowadzona linia błotników nadały nadwoziu Rekorda D ponadczasowy wymiar.

Aktualności Opla - Opel Rekord D

„Europejskie kształty nie kłamią”

Tak jak poprzednik, Rekord D oferowany był
w trzech odmianach nadwozia, jako klasyczny cztero- lub dwudrzwiowy sedan, sportowe coupé oraz kombi, trzy- lub pięciodrzwiowe. Dla handlowców i instytucji rządowych Opel zaproponował wersję van – 3-drzwiowe kombi z nieoszklonymi bokami tylnej części kabiny.

Bezpieczeństwo bierne odgrywało kluczową rolę w konstrukcji nadwozia. Boki zostały wzmocnione, a dach zabezpieczony na wypadek kolizji lub dachowania. Zaprojektowane od nowa strefy zgniotu chroniły pasażerów w razie zderzenia czołowego. Udoskonalone podwozie z przednim niezależnym zawieszeniem oraz sztywną belką z tyłu oparte było na konstrukcji poprzedniego modelu. Ówczesny slogan reklamowy Opla brzmiał: „Europejskie kształty nie kłamią”.

Silniki Rekorda D były rozwinięciem wypróbowanych, czterocylindrowców z wałkiem rozrządu w głowicy, w które wyposażono już do tamtej chwili ponad 2 mln pojazdów. Gama zmodernizowanych jednostek obejmowała silnik 1,7 l o mocy 66 KM, wersję S o mocy 83 KM oraz silnik 1,9 o mocy 97 KM. Fabrycznie Rekord D był wyposażony w 4-biegową skrzynię manualną. Modele z silnikami o mocach 83 i 97 KM mogły być wyposażone w 3-biegową skrzynię automatyczną.

Poza wersją van oraz modelami z silnikiem o mocy 66 KM, wszystkie Rekordy można było zamówić w sportowej odmianie „Sprint”. Wyróżniała ją matowo-czarna osłona chłodnicy, tablica rozdzielcza z obrotomierzem, wskaźnikiem ładowania akumulatora oraz ciśnienia oleju. Inne dodatki to: sportowe koło kierownicy, pasy bezpieczeństwa, amortyzatory gazowe oraz koła z oponami o rozmiarze 185/70 R 14. Sedan i kombi były także dostępne w wersji luksusowej. W Rekordzie Coupé opcjonalne wykończenie oznaczane symbolem „L” było standardem.

We wrześniu 1972 roku Opel zaprezentował kolejną światową premierę – po ponad 70 latach motoryzacyjnej historii Opla do produkcji wszedł pierwszy samochód osobowy napędzany silnikiem diesla. Wysokoprężna jednostka została zastosowana po raz pierwszy w czerwcu 1972 w Oplu GT. Czterocylindrowa, turbodoładowana jednostka o mocy 95 KM pozwoliła modelowi GT ustanowić 20 międzynarodowych
i światowych rekordów. Diesel w Rekordzie D osiągał 60 KM, spalał średnio 8,7 l/100 km i rozpędzał samochód do prędkości maksymalnej 135 km/h. Rekord 2100 D był łatwy do rozpoznania dzięki wypukłości na środku maski. Silniki diesla były wyższe niż ich benzynowe odpowiedniki, ponieważ wyposażono je w wałki rozrządu umieszczone w głowicy, która także ulegała modyfikacji.

Aktualności Opla - Opel Rekord D

„Opel Commodore. Taki samochód nie pojawia się co roku”

Krótko po debiucie Rekorda D, w marcu 1972 roku na rynku pojawił się Commodore B, który rozwijał ofertę modelu w kierunku klienteli bardziej wymagającej. W segmencie aut klasy średniej Commodore łączył Rekorda z bardziej luksusowymi modelami Admiral i Diplomat. Kształt nadwozia inspirowany był sylwetką Rekorda, ale w odróżnieniu od niego Commodore B był bardziej luksusowo wyposażony i oferowany wyłącznie z silnikami sześciocylindrowymi. Model S z silnikiem 2,5 l rozwijał moc 115 KM. Stopień wyżej znajdował się Commodore GS, który dysponował mocą 130 KM. Późniejszy model GS był wyposażony w silnik 2,8 l o mocy 142 KM z dwoma gaźnikami. We wrześniu 1972 roku zadebiutował flagowy model Commodore – 160-konny GS/E. Elektronicznie sterowany wtrysk paliwa zapewniał 2,8-litrowemu silnikowi doskonałe osiągi. Wersja coupé osiągała prędkość maksymalną 200 km/h, a 4-drzwiowy sedan 195 km/h. Commodore GS/E wyróżniał się przednim spojlerem, który został opracowany przez Opla w tunelu aerodynamicznym. Tak Opel zachwalał ten model: „GS/E skierowany jest do miłośników aut turystycznych
o wysokich osiągach, którzy lubią pokonywać długie dystanse z wysokimi średnimi prędkościami i dlatego oczekują optymalnej charakterystyki prowadzenia i komfortu jazdy.”

Commodore GS/E odniósł także sukcesy w wyścigach torowych i rajdach. W roku 1973 młody, utalentowany kierowca Walter Röhrl debiutował na rajdzie Monte Carlo prowadząc Opla. Röhrl i jego pilot Jochen Berger osiągnęli dobry rezultat. Niestety ich wynik został pomniejszony przez fakt zaklasyfikowania przygotowanego przez firmę Irmscher Opla Commodore GS/E Coupé do kategorii 2. samochodów czysto rajdowych.

Jednak największe zwycięstwa Opel odniósł ze swoimi dwoma nowymi modelami w „fabrycznych” wersjach. Rok przed zmianą modelową osiągnięta została magiczna liczba miliona wyprodukowanych sztuk. Na początku września 1976 roku złoty Rekord sedan zjeżdżał z taśmy montażowej jako milionowy egzemplarz. Aby uczcić to wydarzenie Opel przygotował limitowaną serię: „Millionär” z luksusowym wyposażeniem „Berlina” oraz 2-litrowym silnikiem S o mocy 100 KM, który dopiero co wprowadzono do sprzedaży we wrześniu 1975. Kiedy we wrześniu 1977 roku z taśmy zjeżdżał ostatni Rekord, liczba sprzedanych egzemplarzy generacji D wyniosła 1 128 196 oraz 140 827 sztuk modelu Commodore B.